Etap 11 - Dzień Kota i nowy kumpel
Niedziela, 15 lutego 2015
· Komentarze(13)
Dzisiaj był Dzień Kota, Jestem wielbicielem tych sierciuchowatych mend - bez wzajemności. Wybór zatem był prosty - kotek z Loecknitz.
Wyruszylim bladym świtem, to jest po 09:00 Litewską w stronę hali AA. Noga, jakby świadoma tego, że dziś się nie wspinamy, podawała wręcz przerażająco dobrze. Do tego stopnia, że na segmencie garminowym ul.Nauczycielska jestem na 3cim miejscu, a Grzesiek za mną ... Grzesiek, przepraszam, no taka sytuacja - podjedź to, proszę w swoim stylu i niech to wróci do normalności, bo jakoś tak nie bardzo... Do Loecknitz super ścieżkami, ach, jak mi tego brakowało... Na liczniku często gościła 30ka, przez co do kotka dojechałem ze straszliwą jak na moje umiejętności i porę roku i nędzną oponę średnią, tj. 23 km/h. Moja małżonka kategorycznie zażądała, żebym znalazł sobie kompana do jazdy ze względów bezpieczeństwa. Rozejrzałem się po domu - zgłosił się Magneto...
Magneto na kocie ...
Pora na kultową słit-focię z Ironmanem z trąbką - w kieszonce widać ryjek Magneto, a Ironman zdaje się trzymać mnie ręką za dupę - co
niniejszym dementuję ...
Nie licz na pocałunek, Ironmanie ...
Będę musiał poprosić Teściową, żeby zrobiła mi jakiś wieszaczek dla Magneto, bo jego magnetyczne łapki za słabo trzymają się kierownicy i kablarni. Dopóki mam wiatrówkę, to jakoś sobie poradzimy, ale sezon wiosenno-letni wymaga przygotowań logistycznych.
Od wyjazdu z Loecknitz pojawił się wiatroczasowstrzymywacz, jakby ktoś doczepił mi przyczepkę. Pojawiły się też nowe wartości akustyczne w postaci śmignięć szos, które spragnione kilometrów wypadły na asfalt. Tu uwaga - młodzi szosowcy nie pozdrawiają...
Rozumiem, są zatopieni w analizach segmentów na Stravie i Garminie , powtarzając mantrę :
Najczęściej pozdrawiamy się my, bikerzy w średnim i starszym wieku, nie musimy się nigdzie śpieszyć ...
Nie przedłużałem dzisiejszej męki, pociągnąłem przez Boock na Blankensee ...
Kościółek w Boock
Doturlałem się przez Buk do Dobrej, wybrałem kokodżambo przez Wołczkowo. Nie ma złudzeń, tam jeżdżą autami same ch*je...
Potem Głębokie, hala AA, Litewska i dom.
To był fajny rowerowy weekend, dystansowo może szału nie było, ale frajdy i przyjemności po pachy.
Muzycznie monokultura, "Good Charlotte" po prostu zapodają w moim rytmie kręcenia korby. W końcówce wspomogłem się Rammsteinem.
Ale w Dniu Kota muszę Was uraczyć tym oto utworem ;-)
Wyruszylim bladym świtem, to jest po 09:00 Litewską w stronę hali AA. Noga, jakby świadoma tego, że dziś się nie wspinamy, podawała wręcz przerażająco dobrze. Do tego stopnia, że na segmencie garminowym ul.Nauczycielska jestem na 3cim miejscu, a Grzesiek za mną ... Grzesiek, przepraszam, no taka sytuacja - podjedź to, proszę w swoim stylu i niech to wróci do normalności, bo jakoś tak nie bardzo... Do Loecknitz super ścieżkami, ach, jak mi tego brakowało... Na liczniku często gościła 30ka, przez co do kotka dojechałem ze straszliwą jak na moje umiejętności i porę roku i nędzną oponę średnią, tj. 23 km/h. Moja małżonka kategorycznie zażądała, żebym znalazł sobie kompana do jazdy ze względów bezpieczeństwa. Rozejrzałem się po domu - zgłosił się Magneto...
Magneto na kocie ...
Pora na kultową słit-focię z Ironmanem z trąbką - w kieszonce widać ryjek Magneto, a Ironman zdaje się trzymać mnie ręką za dupę - co
niniejszym dementuję ...
Nie licz na pocałunek, Ironmanie ...
Będę musiał poprosić Teściową, żeby zrobiła mi jakiś wieszaczek dla Magneto, bo jego magnetyczne łapki za słabo trzymają się kierownicy i kablarni. Dopóki mam wiatrówkę, to jakoś sobie poradzimy, ale sezon wiosenno-letni wymaga przygotowań logistycznych.
Od wyjazdu z Loecknitz pojawił się wiatroczasowstrzymywacz, jakby ktoś doczepił mi przyczepkę. Pojawiły się też nowe wartości akustyczne w postaci śmignięć szos, które spragnione kilometrów wypadły na asfalt. Tu uwaga - młodzi szosowcy nie pozdrawiają...
Rozumiem, są zatopieni w analizach segmentów na Stravie i Garminie , powtarzając mantrę :
Najczęściej pozdrawiamy się my, bikerzy w średnim i starszym wieku, nie musimy się nigdzie śpieszyć ...
Nie przedłużałem dzisiejszej męki, pociągnąłem przez Boock na Blankensee ...
Kościółek w Boock
Doturlałem się przez Buk do Dobrej, wybrałem kokodżambo przez Wołczkowo. Nie ma złudzeń, tam jeżdżą autami same ch*je...
Potem Głębokie, hala AA, Litewska i dom.
To był fajny rowerowy weekend, dystansowo może szału nie było, ale frajdy i przyjemności po pachy.
Muzycznie monokultura, "Good Charlotte" po prostu zapodają w moim rytmie kręcenia korby. W końcówce wspomogłem się Rammsteinem.
Ale w Dniu Kota muszę Was uraczyć tym oto utworem ;-)
leszczyk
